Kippen en koffie met melk in Malawi
Amper 20 en al twee vrijwilligersprojecten in Malawi op het palmares. Michéle Pieters weet van aanpakken. 2 jaar geleden trok ze voor het eerst naar het hart van Afrika en vorige zomer pakte ze uit met het Coffee with Milk project.
Het doel: in het zuiden van Malawi samen met de lokale ngo Kasupe Ministries een culturele uitwisseling en vrijwilligerswerk aan elkaar koppelen. Momenteel doktert ze aan een nieuw project om een kippenkwekerij op te starten. Enkele weken geleden leverde die enthousiaste aanpak haar ‘de Pluim’ van TV Limburg op, een onderscheiding die de regionale televisiezenders aan sociaal waardevolle initiatieven schenken (www.depluim.be).
Maar waar komt de fascinatie voor Malawi vandaan en wat deed haar ertoe besluiten om naar ‘het hart van Afrika’ te trekken ?
Michéle: Na mijn middelbare studies besloot ik, samen met een vriendin, via het Extra Time programma van Jint vzw een project in te dienen. Dat werd Camp Malawi. Waarom Malawi ? Wel, ik kende een koppel dat een jaar in Malawi gewoond had. Via hen kwam ik aan de nodige contacten en kreeg ik het nodige advies. Zo ontstond Camp Malawi waarbij ik bij een lokale organisatie in het zuidelijk district van Malawi aan de slag ging in een opvangcentrum voor weeskinderen. Dat viel bijzonder goed mee. Het project werd geleid door mensen van ter plekke en we draaiden er mee in het plaatselijke kleuterschooltje waar we ondermeer enkele ‘kids days’ organiseerden. Op het einde van die zes weken bezocht ik de families van de kinderen uit het schooltje. Die confrontatie met de moeilijke levensomstandigheden van de mensen daar was heel ingrijpend en opende mijn ogen. Ik besefte dat er nog veel werk te doen was.
Na zes weken belandde Michèle terug thuis maar Malawi liet haar niet los. De samenwerking met de lokale vrijwilligers die met weinig middelen maar met veel enthousiasme aan een betere toekomst voor de kinderen van hun dorp timmerden, had indruk gemaakt.
Michèle: Bij de nawerking van het project in Vlaanderen bleken heel wat jongeren uit mijn omgeving enthousiast. We wilden allemaal Malawi nog eens beleven, maar er was geen enkele organisatie waarbij we aansluiting vonden. We wilden namelijk hier als een hechte groep samenwerken, en deze samenwerking ter plaatse in de praktijk te brengen waarbij culturele uitwisseling met de plaatselijke bevolking centraal stond. Zo ontstond de idee om de vzw Gencoo op te richten. Aanvankelijk stootte ik op veel scepsis. Ik was te jong, te idealistisch, wou te veel de wereld veranderen,… maar ik zette toch door.
De doorzettingskracht van Michéle resulteerde uiteindelijk in een nieuw project: ‘Coffee with Milk’. Wat dat precies inhield, legt ze zelf uit.
Michèle: Voor Coffee with Milk trokken we met een veertiental vrienden naar Malawi. Onze groep bestond hoofdzakelijk uit twintigers en dertigers, studenten en leerkrachten maar ook een architect. Het doel van het project was tweeledig. Enerzijds de deelnemers stimuleren om hun eigen talenten te leren gebruiken en samen te werken. Anderzijds een steentje bijdragen aan de lokale gemeenschap. Daarvoor hadden we geld en materiaal ingezameld om een klaslokaal te financieren. Onze partner ter plaatse was de ngo Kasupe Ministries die aktief is in de streek rond het stadje Balaka, een zestigtal km ten noorden van Zomba, langs de weg naar Lilongwe. Daar gingen we ondermeer les geven in een middelbare school. Daarnaast werd er onder begeleiding van de architect uit ons gezelschap ook een podium gebouwd voor een plaatselijke school. Belangrijk daarbij was de samenwerking met de mensen ter plaatse. Beide partijen inspireerden en leerden van elkaar. Dat was trouwens de bedoeling van Coffee with Milk. Er waren wel wat problemen, onze verwachtingen werden niet altijd ingelost en omgekeerd maar die maand die we er bleven werd toch positief geëvalueerd door de deelnemers. Het was voor iedereen uiteindelijk een inspirerende ervaring.
Na het ‘Coffee with Milk’ experiment kreeg Michéle de smaak pas echt goed te pakken. Eenmaal thuis begon ze alweer plannen te smeden. Opnieuw voor Malawi maar deze keer toch ‘something completely different’: het opstarten van een kippenkwekerij. Een studente filosfie die zich op de kippenkweek werpt. Vreemd ? Helemaal niet, vindt Michéle.
Michèle: Het is maar hoe je het bekijkt. Ik wil me met Gencoo niet vastpinnen in een stereotiep hoekje. Ik heb geen bepaalde doelgroep op het oog. Mensen raken, daar gaat het om en daar leer je ook heel veel uit. Ik reken op een domino effect waarbij het ene project het andere in gang zet. Tijdens mijn bezoeken aan Malawi heb ik heel wat talentvolle mensen ontmoet die boeiende en zinvolle ideeën hebben maar helaas niet de middelen om die te realiseren. Een van hen is Shadreck, een jonge man met zowel het hoofd als het hart op de juiste plaats. Hij droomt ervan een kippenkwekerij op te richten waar ook de lokale bevolking baat bij heeft. Die kan dan aan betaalbare prijzen kippen kopen.Via een systeem van microfinanciering en het aanbieden van opleidingen wil hij de plaatselijke kippenkwekers ook een steuntje in de rug geven. Het is een kleinschalig project dat met beperkte financiële middelen kan opgestart worden. Ik vond het ook een origineel project en zie het als een stimulerende uitdaging voor mij om het te helpen opstarten.
Michèle hoopt om nog dit jaar haar nieuwste project uit de startblokken te krijgen. Voor de financiering ervan was er eind vorig jaar een onvoorziene meevaller. Toen werd ze genomineerd voor ‘De Pluim’, een wedstrijd van de regionale televisiezenders in Vlaanderen waarbij waardevolle vrijwilligersinitiatieven bekroond worden. Voor TV-Limburg kwam de vzw Gencoo als winnaar uit de bus. Met het prijzengeld verbonden aan ‘De Pluim’ kan alvast een flink deel van het nieuwe project bekostigd worden. Het ziet er dus naar uit dat Michèle de komende zomer opnieuw naar Malawi trekt. Toch wil ze zich met vzw Gencoo niet uitsluitend op dat land richten.
Michèle: ‘Met vzw Gencoo willen we ons uiteindelijk niet focussen op een bepaald land. Generation Cooperation staat voor bruggen bouwen over de generatiegrenzen heen. Wat ik wil is een netwerk creëren en mensen stimuleren om samen te werken aan nieuwe ideeën en initiatieven. Dat is niet gebonden aan een bepaald land of streek. Het kan op diverse locaties en net zo goed dicht bij huis als in het verre buitenland. Dat maakt niet uit. Voor mij persoonlijk komt het er op aan om filosofie en liefde voor het leven samen te brengen in één organisatie, het vallen en opstaan dat daarbij onvermijdelijk bij komt kijken, neem ik er graag bij.’
Info
Meer informatie over vzw Gencoo vind je op www.gencoo.be. Michèle Pieters is ook te gast op Reismarkt 2009 (zondag 8 maart in de Stadshallen van Brugge).
